ทำความเข้าใจกับความวิตกกังวล
วิธีรับรู้ถึงความวิตกกังวลในการพลัดพรากในสุนัขของคุณ
สุนัขของคุณเห่า ก้าวเดิน หรือเกาประตูเมื่อคุณออกไปหรือไม่? สิ่งเหล่านี้อาจเป็นสัญญาณของความวิตกกังวลในการแยกจากกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเกิดขึ้นเมื่อคุณจากไปหรือในขณะที่คุณไม่อยู่ แต่ไม่มีพฤติกรรมใดยืนยันได้ เบาะแสที่มีประโยชน์ที่สุดคือ จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อคุณจากไป เทียบกับเมื่อคุณอยู่ที่นั่น. [1, 2]
อะไรคือสัญญาณของความวิตกกังวลในการแยกจากกันในสุนัข?
มองหารูปแบบของ:
- เห่าหอนหรือหอน ในระหว่างที่คุณไม่อยู่
- การเว้นจังหวะหรือความยากลำบากในการตั้งค่าเช่นการเดินซ้ำๆ ระหว่างประตูและหน้าต่าง
- เกา เคี้ยว หรือพยายามหลบหนีโดยเฉพาะบริเวณทางออก
- หอบ น้ำลายไหล หรือตัวสั่น โดยไม่มีคำอธิบายที่ชัดเจน เช่น ความร้อนหรือการออกกำลังกาย
- ปัสสาวะหรือถ่ายอุจจาระในบ้านแม้กระทั่งในสุนัขที่ผ่านการฝึกในบ้านมาก่อนก็ตาม
- นิ่งหรือถอนตัวผิดปกติหรือทิ้งอาหารที่พวกเขามักจะชอบ [2, 3]
สุนัขบางตัวจะรู้สึกไม่สงบทันทีที่คุณหยิบกุญแจหรือสวมรองเท้า บ้างก็แสดงอาการหลังจากที่คุณจากไป สุนัขที่เงียบสงบไม่จำเป็นต้องเป็นสุนัขที่ผ่อนคลายเสมอไป: ดูท่าทางและการเคลื่อนไหวตลอดจนเสียง การหาวเพียงครั้งเดียว การพลาดขนม หรือการเห่าสั้นๆ ไม่เพียงพอที่จะสรุปผลได้
วิธีตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสุนัขของคุณอยู่คนเดียว
ใช้กล้องหรือวิดีโอคอลสดโดยดูบริเวณที่สุนัขของคุณใช้ ในระหว่างที่ขาดงานช่วงสั้นๆ โปรดทราบ:
- เมื่อพฤติกรรมเริ่มต้น: ระหว่างการเตรียมการ ทันทีหลังจากที่คุณออกเดินทางหรือหลังจากนั้น
- สุนัขของคุณทำอะไร: พักผ่อนตามปกติ เดิน เฝ้าดูทางออก พูดหรือพยายามจะออกไป
- มีอะไรเกิดขึ้นอีก: เสียงโถงทางเดิน สุนัขที่เดินผ่าน หรือสิ่งกระตุ้นอื่นๆ ที่เป็นไปได้
- พวกเขาตกลงกันอย่างไรหลังจากที่คุณกลับมา
บันทึกคลิปสั้น ๆ ให้สัตวแพทย์ของคุณ อย่าปล่อยให้สุนัขของคุณทุกข์ใจเพียงเพื่อจะได้บันทึกได้นานขึ้น หากพวกเขาดิ้นรนก็จงกลับมาอย่างสงบ วิดีโอช่วยเปิดเผยรูปแบบ แต่ไม่ได้แทนที่การประเมิน [2, 3]
การเห่าหรือความเสียหายอาจมีสาเหตุอื่นหรือไม่?
ใช่. สุนัขอาจเห่าเสียงภายนอก เคี้ยวเพื่อกระตุ้น หรือรู้สึกไม่สบายใจเมื่อถูกกักขัง อุบัติเหตุจากการเข้าห้องน้ำอาจสะท้อนถึงปัญหาสุขภาพหรือการฝึกอบรมในบ้านที่ไม่สมบูรณ์ สามารถเกิดขึ้นได้มากกว่าหนึ่งสาเหตุด้วยกัน [1, 2]
ด้วยเหตุนี้เบาะรองนั่งที่ชำรุดหรือเสียงเห่าของเพื่อนบ้านจึงเป็นจุดเริ่มต้นในการสังเกต ไม่ใช่การวินิจฉัย การวิจัยแสดงให้เห็นว่าปัญหาระหว่างการแยกกันอยู่สามารถสะท้อนถึงความยากลำบากที่ซ่อนอยู่ได้ [1]
เมื่อใดที่คุณควรขอความช่วยเหลือจากสัตวแพทย์?
จองการนัดหมายหากพฤติกรรมนี้ยังคงเกิดขึ้นหรือสุนัขของคุณดิ้นรนเพื่อปรับตัวเมื่ออยู่คนเดียว ขอความช่วยเหลือทันทีหากพวกเขาทำร้ายตัวเอง พยายามหลบหนีอย่างบ้าคลั่ง มีความทุกข์อย่างมาก หรือประพฤติแตกต่างออกไปกะทันหัน
สัตวแพทย์สามารถตรวจสอบปัญหาสุขภาพและช่วยวางแผนพฤติกรรมได้ ยาอาจเป็นส่วนหนึ่งของแผนดังกล่าวเมื่อเหมาะสม คุณไม่จำเป็นต้องรอจนกว่าปัญหาจะรุนแรง [2, 3]
คุณสามารถทำอะไรต่อไป?
อย่าลงโทษการเห่า อุบัติเหตุ หรือความเสียหาย หากเป็นไปได้ ให้จัดให้สุนัขของคุณอยู่เป็นเพื่อนด้วยในขณะที่คุณทำงานในช่วงพักงานที่สามารถจัดการได้ หลีกเลี่ยงการปล่อยให้พวกเขา “ร้องไห้ออกมา” [4]
หากการฝึกฝนแบบค่อยเป็นค่อยไปมีความเหมาะสม ให้เริ่มด้วยขั้นตอนที่สุนัขของคุณสามารถจัดการได้อย่างใจเย็น นี่คือ การลดความรู้สึก: สร้างความสะดวกสบายกับสถานการณ์ที่ยากลำบากทีละน้อย ดู วิธีเริ่มการฝึกอบรมแบบอยู่บ้านคนเดียว.
Galvani ช่วยให้คุณบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างการฝึกซ้อมและทบทวนเซสชันก่อนหน้านี้ บันทึกเหล่านี้สนับสนุนการสังเกต พวกเขาไม่ได้วินิจฉัยความวิตกกังวลในการแยกจากกัน
ขั้นตอนต่อไปของคุณ: สังเกตการขาดหายไปหนึ่งครั้งที่สามารถจัดการได้ บันทึกสิ่งที่คุณเห็น และแบ่งปันข้อกังวลใดๆ ที่เกิดซ้ำกับสัตวแพทย์ของคุณ
แหล่งที่มา
- เดอ แอสซิส และคณะ (2020). การพัฒนากรอบการวินิจฉัยในสัตวแพทยศาสตร์พฤติกรรม: ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการแยกอย่างไม่ชัดเจนในสุนัข. การวิจัยเกี่ยวกับรูปแบบต่างๆ ของปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการแยกกันอยู่
- โรงพยาบาลสัตว์วีซีเอ ความวิตกกังวลในการแยกจากกันในสุนัข. คำแนะนำด้านสัตวแพทย์เกี่ยวกับสัญญาณ สาเหตุทางเลือก และการประเมิน
- ซาร์กิสสัน (2014) ความวิตกกังวลในการแยกสุนัข: กลยุทธ์การรักษาและการจัดการ. การทบทวนงานวิจัย
- RSPCA. ความวิตกกังวลในการแยกจากกันในสุนัข; เอวีเอสเอบี, คำชี้แจงตำแหน่งการฝึกสุนัขอย่างมีมนุษยธรรม. คำแนะนำในการสังเกตและการฝึกอบรมอย่างมีมนุษยธรรม