พื้นฐานการฝึกอบรม
ความวิตกกังวลในการแยกสุนัข: วิธีเริ่มฝึกที่บ้านโดยลำพัง
หากสุนัขของคุณประสบปัญหาเมื่อคุณจากไป ให้เริ่มต้นด้วยการหายตัวไปสั้นๆ เพียงพอเพื่อให้สุนัขรู้สึกสบายใจ กลับก่อนที่จะทุกข์และค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น นี่คือ การลดความรู้สึก: ช่วยให้สถานการณ์ที่น่ากลัวรู้สึกธรรมดาผ่านขั้นตอนเล็กๆ ที่จัดการได้ [1, 2]
เป้าหมายคือสุนัขที่รู้สึกปลอดภัยตามลำพัง ไม่ใช่สุนัขที่หยุดเห่าแล้ว
ก่อนที่คุณจะเริ่ม: ระวังสุนัขของคุณ
การเห่า การเดินไปเดินมาหรือเกาประตูระหว่างที่คุณไม่อยู่สามารถส่งสัญญาณความทุกข์ได้ แต่การเห่าเพียงอย่างเดียวไม่ได้พิสูจน์ถึงความวิตกกังวลในการแยกจากกัน เสียงภายนอก ความรู้สึกไม่สบาย และปัญหาอื่นๆ อาจดูคล้ายกัน [3]
ใช้กล้องหรือวิดีโอคอลเพื่อดูสุนัขของคุณ ดูท่าทาง การหายใจ และการเคลื่อนไหวของพวกเขา ไม่ใช่แค่ว่าพวกเขาเงียบหรือไม่ อย่ายืดเวลาออกไปเพื่อดูว่าพวกเขาจะอารมณ์เสียได้แค่ไหน
วิธีเริ่มการฝึกแบบอยู่บ้านคนเดียว
- เลือกช่วงเวลาที่สงบ ตรวจสอบให้แน่ใจว่าสุนัขของคุณได้เข้าห้องน้ำ มีน้ำ และสามารถพักผ่อนในบริเวณที่คุ้นเคยได้
- เริ่มต้นด้วยขั้นตอนง่ายๆ สำหรับสุนัขบางตัว นั่นหมายถึงการก้าวออกไปข้างนอกเป็นเวลาสั้นๆ สำหรับคนอื่นๆ แค่แตะที่จับประตูก็เพียงพอแล้วในการฝึกฝนในช่วงแรก
- ให้มันสั้นพอที่จะอยู่สบาย ชมสดและตั้งเป้าที่จะกลับมาก่อนที่สัญญาณความทุกข์จะปรากฏขึ้น ไม่มีระยะเวลาเริ่มต้นที่เหมาะกับสุนัขทุกตัว
- หากสุนัขของคุณรู้สึกไม่สบายใจ ให้กลับมาอย่างสงบ อย่ารอความเงียบในขณะที่พวกเขาต่อสู้ดิ้นรน ปล่อยให้พวกเขาชำระบัญชีและทำให้ความพยายามครั้งต่อไปง่ายขึ้น
- บันทึกสิ่งที่เกิดขึ้น สังเกตระยะเวลา สิ่งที่สุนัขของคุณทำ และวิธีที่พวกมันปรับตัวหลังจากนั้น ค่อยๆ เพิ่มเวลาเฉพาะเมื่อขั้นตอนปัจจุบันยังคงสบายอยู่ [2, 4]
ตัวอย่างเช่น หากสุนัขของคุณพักในขณะที่คุณสัมผัสที่จับแต่เดินก้าวเมื่อคุณเปิดประตู ให้ฝึกขั้นตอนที่ง่ายกว่า การหายไปนานยังไม่ใช่เป้าหมายต่อไป
คุณจะรู้ได้อย่างไรว่าขั้นตอนนั้นยากเกินไป?
สังเกตการก้าวเดิน ตัวสั่น หอบโดยไม่ใช้ความร้อนหรือออกกำลังกาย เสียงหอน หรือพยายามซ้ำๆ เพื่อไปให้ถึงทางออก สุนัขที่นิ่งและตึงผิดปกติอาจต้องดิ้นรนเช่นกัน เปรียบเทียบภาพรวมกับวิธีที่สุนัขของคุณพักผ่อนตามปกติ การหาวหนึ่งครั้งหรือการเปลี่ยนตำแหน่งไม่ถือเป็นการวินิจฉัย [2, 3]
ตัดสินความก้าวหน้าด้วยความสบายใจ ไม่ใช่บันทึกเวลา คุณไม่จำเป็นต้องเพิ่มวินาทีทุกวัน เซสชั่นที่ง่ายขึ้นหลังจากวันที่ยากลำบากเป็นการปรับตัวที่มีประโยชน์
ขนมหรือของเล่นช่วยได้ไหม?
สุนัขบางตัวชอบของเล่นอาหารที่คุ้นเคยในช่วงที่ขาดงานง่ายๆ การจับคู่สถานการณ์ที่สามารถจัดการได้กับสิ่งที่น่าพึงพอใจสามารถช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นได้ แต่อาหารไม่ได้ทำให้การขาดหายไปอย่างน่ากลัวสามารถจัดการได้ด้วยตัวเอง หากสุนัขของคุณกินแล้วตื่นตระหนก [2, 4]
จะทำอย่างไรถ้าคุณต้องจากไปนานกว่านี้?
หากเป็นไปได้ ให้ขอความช่วยเหลือจากคนที่สุนัขของคุณสบายใจด้วย หากไม่สามารถหลีกเลี่ยงการขาดงานได้นานขึ้น ให้สอบถามสัตวแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญด้านพฤติกรรมการให้รางวัลที่มีคุณสมบัติเหมาะสมเพื่อขอแผนการใช้การได้ วันที่ยากลำบากไม่ได้หมายความว่าคุณล้มเหลว
อย่าลงโทษการเห่าหรือความเสียหาย หรือปล่อยให้สุนัขของคุณ “ร้องไห้ออกมา” สิ่งเหล่านี้เป็นสัญญาณที่ต้องแก้ไข ไม่ใช่การไม่เชื่อฟังเพื่อแก้ไข [4, 5]
เมื่อใดที่คุณควรขอความช่วยเหลือจากสัตวแพทย์?
ขอความช่วยเหลือทันทีหากสุนัขของคุณทำร้ายตัวเอง พยายามหลบหนี มีความทุกข์อย่างมาก หรือจู่ๆ ก็ประพฤติแตกต่างออกไป สัตวแพทย์สามารถตรวจสอบปัญหาสุขภาพและหารือเกี่ยวกับการรักษา รวมถึงการใช้ยาได้เมื่อเหมาะสม คุณไม่จำเป็นต้องรอให้การฝึกอบรมล้มเหลว [2, 3]
กัลวานีสนับสนุนการฝึกฝนอย่างไร
Galvani ช่วยคุณจับเวลา บันทึกสัญญาณของความรู้สึกไม่สบาย และทบทวนเซสชันก่อนหน้า ใช้ข้อสังเกตเหล่านั้นเพื่อเลือกขั้นตอนต่อไปที่สามารถจัดการได้ ตัวจับเวลาจัดระเบียบการฝึกซ้อม พฤติกรรมของสุนัขของคุณเป็นตัวชี้นำ
เริ่มที่นี่: เลือกขั้นตอนง่ายๆ สังเกตสุนัขของคุณและบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้น ความพยายามสั้นๆ สบายๆ มีประโยชน์มากกว่าความพยายามที่ยาวนานและน่ากังวล
แหล่งที่มา
การศึกษาขนาดเล็กสนับสนุนการลดความไวแบบค่อยเป็นค่อยไป แต่ไม่ได้กำหนดตารางเวลาสากลหรือรับประกันผลลัพธ์ การวิจัยด้านล่างนี้เกี่ยวข้องกับแนวทางด้านพฤติกรรม ไม่ใช่การทดสอบทางคลินิกของกัลวานี
- บัตเลอร์, ซาร์กิสสัน และเอลลิฟฟ์ (2011) ประสิทธิภาพของการลดความไวอย่างเป็นระบบในการรักษาพฤติกรรมปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการแยกตัวของสุนัขบ้าน. การศึกษาสุนัขแปดตัว
- ซาร์กิสสัน (2014) ความวิตกกังวลในการแยกสุนัข: กลยุทธ์การรักษาและการจัดการ. ทบทวนแนวทางการวิจัยและการรักษา
- เดอ แอสซิส และคณะ (2020). การพัฒนากรอบการวินิจฉัยในสัตวแพทยศาสตร์พฤติกรรม: ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการแยกอย่างไม่ชัดเจนในสุนัข; วีซีเอ, ความวิตกกังวลในการแยกจากกันในสุนัข. การวิจัยเกี่ยวกับปัญหาต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการแยกตัวและคำแนะนำด้านสัตวแพทย์
- ASPCA. ความวิตกกังวลในการแยกจากกัน. คำแนะนำการปฏิบัติเมื่อขาดงานทีละน้อย
- เอวีเอสเอบี. คำชี้แจงตำแหน่งการฝึกสุนัขอย่างมีมนุษยธรรม; อาร์เอสพีเอเอ, ความวิตกกังวลในการแยกจากกันในสุนัข. คำแนะนำเกี่ยวกับการฝึกอบรมตามรางวัลและการหลีกเลี่ยงการลงโทษหรือ “ร้องไห้ออกมา”