พื้นฐานการฝึกอบรม
การฝึกความวิตกกังวลในการแยกสุนัข: ข้อผิดพลาดทั่วไป 7 ประการ
การช่วยให้สุนัขของคุณรู้สึกสบายใจเมื่ออยู่คนเดียวหมายถึงการฝึกการขาดหายไปที่พวกเขาสามารถจัดการได้ จากนั้นจึงค่อยๆ เพิ่มขึ้น นี่คือ การลดความรู้สึก. เป้าหมายไม่ใช่เพื่อดูว่าสุนัขของคุณสามารถทนอยู่คนเดียวได้นานแค่ไหน แต่เพื่อช่วยให้พวกเขารู้สึกปลอดภัย [1, 2]
ต่อไปนี้เป็นข้อผิดพลาดทั่วไป 7 ประการและสิ่งที่ควรทำแทน
1. ทำให้ทุกการขาดงานนานขึ้น
ความพยายามอย่างสบายใจไม่ได้หมายความว่าสุนัขของคุณพร้อมที่จะหายไปนาน การเพิ่มเวลาทุกวันสามารถผลักดันการฝึกฝนให้นอกเหนือไปจากสิ่งที่พวกเขาต้องเผชิญในปัจจุบัน
แทน: ทำซ้ำขั้นตอนที่จัดการได้และค่อยๆ เพิ่มขึ้นตามพฤติกรรมของสุนัขของคุณ หากพวกเขารู้สึกไม่สบายใจ ให้พยายามครั้งต่อไปให้ง่ายขึ้น ไม่มีจำนวนวินาทีที่แน่นอนในการเพิ่มที่เหมาะกับสุนัขทุกตัว [2, 3]
2. ดูนาฬิกาจับเวลาแทนสุนัขของคุณ
สุนัขที่เงียบสงบอาจยังตึงเครียด เดินหรือเฝ้าดูทางออกโดยไม่สงบ การทำตามกำหนดเวลาไม่ได้ทำให้ความพยายามสำเร็จโดยอัตโนมัติ
แทน: ดูผ่านกล้องหรือวิดีโอคอลสด เปรียบเทียบท่าทาง การหายใจ และการเคลื่อนไหวกับพฤติกรรมผ่อนคลายตามปกติของสุนัข บันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นควบคู่ไปกับระยะเวลา: “การนอนบนเตียง” มีประโยชน์มากกว่า “ทำให้เหลือเวลาสองนาที” [2, 4]
3.รอให้เห่าหยุดก่อนกลับ
หากสุนัขของคุณมีความทุกข์ การรออยู่ข้างนอกเพื่อความเงียบอาจทำให้สถานการณ์ที่สุนัขไม่สามารถรับมือได้นานขึ้น การหยุดเสียงนั้นไม่เหมือนกับการลดความกลัว
แทน: ตั้งเป้าที่จะกลับมาก่อนที่ความทุกข์ยากจะเริ่มขึ้น หากคุณพลาดจุดนั้น ให้กลับมาอย่างสงบ ปล่อยให้สุนัขของคุณสงบลงและทำให้ความพยายามครั้งต่อไปง่ายขึ้น อย่าปล่อยให้พวกมัน “ส่งเสียงร้อง” หรือลงโทษการเห่า อุบัติเหตุ หรือความเสียหาย [3, 5]
4.ใช้อาหารทดแทนการขาดงานที่ยากลำบาก
ของเล่นอาหารอาจทำให้สุนัขของคุณไม่ว่างในตอนแรก แต่หากพวกเขาตื่นตระหนกทันทีที่มันว่างเปล่า การหายไปก็ยังยากเกินไป
แทน: ใช้ของเล่นอาหารที่คุ้นเคยเป็นส่วนเสริมในกรณีที่สุนัขของคุณสามารถรับมือได้ ดูการตอบสนองทั้งหมดรวมถึงสิ่งที่เกิดขึ้นหลังรับประทานอาหารด้วย ขนมสามารถช่วยสร้างความสัมพันธ์ที่น่ารื่นรมย์ได้ พวกเขาไม่ได้แทนที่การฝึกฝนแบบค่อยเป็นค่อยไป [2, 3]
5. วางแผนการปฏิบัติแต่ไม่ใช่ออกเดินทางทุกวัน
ความพยายามในการฝึกระยะสั้นเป็นเพียงส่วนหนึ่งของภาพเท่านั้น การทำงาน การซื้อของ และการนัดหมายอาจทำให้สุนัขของคุณไม่พร้อมสำหรับการขาดงาน
แทน: หากเป็นไปได้ ควรขอความช่วยเหลือจากคนที่สุนัขของคุณรู้สึกสบายใจด้วย หากไม่สามารถหลีกเลี่ยงการขาดงานได้นานขึ้น ให้ปรึกษาแผนการที่เป็นจริงกับสัตวแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญด้านพฤติกรรมตามรางวัลที่มีคุณสมบัติเหมาะสม การจากไปที่ยากลำบากครั้งหนึ่งไม่ได้หมายความว่าคุณได้ทำลายความก้าวหน้าทั้งหมด [2, 3]
6. ถือว่าความล้มเหลวถือเป็นความล้มเหลว
การทำซ้ำระยะเวลาของเมื่อวานโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ อาจหมายถึงการมองข้ามว่าสุนัขของคุณรู้สึกอย่างไรในวันนี้ เซสชันที่ยากกว่าคือข้อมูล ไม่ใช่เหตุผลที่ต้องบังคับพยายามอีกครั้ง
แทน: กลับไปสู่ขั้นตอนที่ง่ายขึ้น สังเกตสิ่งที่แตกต่างกัน เช่น เสียงรบกวน การเปลี่ยนแปลงกิจวัตรประจำวัน หรือสัญญาณของความไม่สบายตัว ปล่อยให้สุนัขของคุณสงบก่อนที่จะพิจารณาฝึกฝนเพิ่มเติม หากการเปลี่ยนแปลงกะทันหันหรือยังคงเกิดขึ้น โปรดขอคำแนะนำจากสัตวแพทย์ [3, 4]
7. รอนานเกินไปที่จะขอความช่วยเหลือ
การเห่าหรือความเสียหายไม่ได้พิสูจน์ถึงความวิตกกังวลในการแยกจากกัน และแผนการฝึกทั่วไปจะไม่สามารถแก้ไขทุกสาเหตุได้ ปัญหาสุขภาพ เสียงจากภายนอก และความทุกข์ใจเกี่ยวกับการคุมขังอาจต้องได้รับการตอบสนองที่แตกต่างออกไป [4]
แทน: เข้ารับการประเมินหากสุนัขของคุณต่อสู้ดิ้นรนตามลำพังซ้ำแล้วซ้ำเล่า รับความช่วยเหลือทันทีหากทำร้ายตัวเอง พยายามหลบหนีอย่างบ้าคลั่ง ความทุกข์ทรมานสาหัส หรือพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงกะทันหัน สัตวแพทย์สามารถตรวจสอบสุขภาพและหารือเกี่ยวกับการรักษา รวมถึงการใช้ยาได้เมื่อเหมาะสม ไม่ใช่สัญญาณว่าคุณล้มเหลว [2, 4]
จะทำอย่างไรในเซสชั่นถัดไปของคุณ
เลือกหนึ่งขั้นตอนที่สามารถจัดการได้ ดูสุนัขของคุณและบันทึกผลลัพธ์ ในกัลวานี คุณสามารถจับเวลา สังเกตอาการไม่สบาย และทบทวนเซสชันก่อนหน้าได้ ใช้ข้อสังเกตเหล่านั้นเป็นแนวทางในขั้นตอนต่อไป แทนที่จะไล่ตามเป็นเวลานาน
กฎที่ต้องจำ: ความสบายต้องมาก่อน ระยะเวลาเป็นอันดับสอง
ต้องการจุดเริ่มต้นหรือไม่? อ่าน วิธีเริ่มการฝึกอบรมแบบอยู่บ้านคนเดียว. ไม่แน่ใจว่าคุณเห็นอะไรอยู่? ตรวจสอบ สัญญาณของความวิตกกังวลในการแยกจากกัน.
แหล่งที่มา
การวิจัยสนับสนุนการลดอาการแพ้แบบค่อยเป็นค่อยไป แต่ไม่ได้กำหนดตารางเวลาที่เหมาะกับสุนัขทุกตัว แหล่งข้อมูลเหล่านี้ครอบคลุมถึงแนวทางพฤติกรรมและคำแนะนำจากสัตวแพทย์ ไม่ใช่การทดสอบทางคลินิกของกัลวานี
- บัตเลอร์, ซาร์กิสสัน และเอลลิฟฟ์ (2011) ประสิทธิภาพของการลดความไวอย่างเป็นระบบในการรักษาพฤติกรรมปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการแยกตัวของสุนัขบ้าน. การศึกษาสุนัขแปดตัว
- ซาร์กิสสัน (2014) ความวิตกกังวลในการแยกสุนัข: กลยุทธ์การรักษาและการจัดการ. การทบทวนงานวิจัย
- ASPCA. ความวิตกกังวลในการแยกจากกัน. คำแนะนำเกี่ยวกับการลาแบบค่อยเป็นค่อยไปและการจัดการการออกเดินทางในแต่ละวัน
- โรงพยาบาลสัตว์วีซีเอ ความวิตกกังวลในการแยกจากกันในสุนัข. คำแนะนำสัตวแพทย์เกี่ยวกับการสังเกต สาเหตุทางเลือก และการรักษา
- RSPCA. ความวิตกกังวลในการแยกจากกันในสุนัข; เอวีเอสเอบี, คำชี้แจงตำแหน่งการฝึกสุนัขอย่างมีมนุษยธรรม. คำแนะนำในการหลีกเลี่ยงการ “ร้องไห้ออกมา” และการลงโทษ